Wedden dat je op dit moment de ogen uit je hoofd huilt. Wedden dat je tot God bidt om de tijd terug te draaien zodat je het anders aan kan pakken. Wedden dat je zoveel spijt hebt dat je waarschijnlijk de enige kans om je bemind te voelen bent misgelopen.

Je had haar helemaal voor jou alleen en je hebt het verkloot.

Ze hield zoveel van je. Ze was bereid om haar leven voor je te geven en je bent het misgelopen. Je zag de liefde niet die aan je voeten lag. Ze probeerde om perfect te zijn voor jou, weet je?

Ze heeft zo erg haar best gedaan om te blijven glimlachen terwijl ze alleen maar keihard wilde schreeuwen van de pijn. Een schreeuw van verdriet en verwaarlozing.

Maar het ging prima met jou, nietwaar? Je kreeg zoveel liefde en genegenheid en je gaf niets terug. Is dat geen zalig leven?

Ze stond achter je terwijl ze stikte in haar tranen en ze huilde als je niet keek, in de hoop dat er snel dingen zouden veranderen.

Er veranderde niets. Je stond ’s ochtends op en liet haar helemaal alleen achter nadat je slechts vaarwel had gezegd. Je beantwoordde haar oproepen niet wanneer ze zich enorm veel zorgen om je maakte.

En nadat je de hele dag weg was geweest, kwam je thuis, ruikend naar alcohol en sigaretten. Je had een geweldige tijd gehad, terwijl zij zich inbeeldde dat je ergens in de goot lag.

En nee, je nam niet eens de moeite om haar te appen dat het goed met je ging, dat je uit was met vrienden, dat je snel terug zou zijn. Ze stelde zich zelfs aan je open.

Ze vertelde je wat haar dwars zat en je loog in haar gezicht dat ze gelijk had en dat je alles goed zou maken. Dat was slechts een enkele zin van je eindeloze leugens.

Ze vroeg niet veel van je. 

Ze was een normaal meisje. Ze wilde alleen liefhebben en bemind worden. Deze keer dacht ze dat ze eindelijk haar droom zag uitkomen en dat was ook voor de helft waar.

Ze hield van je en ze liet dit elke dag aan je zien, terwijl jij niets om haar gaf. Toch nam je evengoed steeds haar liefde aan. Het kwam jou goed uit.

Je voelde je goed. Maar je dacht nooit eens aan hoe zij zich moest voelen. Ze was nooit veeleisend. Ze wilde slechts tijd met je doorbrengen. Ze wilde bij je zijn, dingen doen die jij leuk vond.

Ze wilde samen dingen ondernemen. Ze wilde naast je in slaap vallen en ’s ochtends in je armen wakker worden. Maar uiteindelijk heb je haar wensen niet uit laten komen. Je was daar te egoïstisch voor.

Ze wilde van je houden.

Het is echt zo simpel. Ze wilde je hand vasthouden als je instortte en ze wilde met je lachen als je gelukkig was. Ze wilde deel uitmaken van je leven.

Ze wilde dat jullie voor elkaar bestemd waren. Maar je stelde haar weer teleur. Je hebt een grote fout gemaakt en wanneer je je dat eindelijk realiseert zal het te laat zijn.

Tegen de tijd dat je je realiseert wat je hebt gedaan en dat je de enige die ooit zoveel van je zal houden hebt verwaarloosd, zal ze vertrokken zijn.

Ze zal iemand gevonden hebben om te beminnen en die man zal haar nooit zo belabberd behandelen. Die man zal zich bewust zijn dat hij een ware diamant in zijn bezit heeft en hij zal haar nooit laten gaan.

Hij zal dankbaar zijn dat je haar aan de kant hebt gezet, want dat heeft ervoor gezorgd dat hij haar kon vinden.

En uiteindelijk zal jij bitter en alleen zijn en zij zal de gelukkigste vrouw in de wereld zijn. En dit zal je zoveel pijn doen.

Na alles wat ze heeft doorgemaakt, zal ze je nog steeds niet haten.

Haat heeft geen plek in haar hart. Ja, er is teleurstelling, ja, er is woede, maar ze is niet bekend met haat.

Ja, ze zag graag dat jij dezelfde pijn ervaarde, maar alleen omdat ze zoveel klappen had gevangen, de een na de ander, dat ze zo graag zag dat je een kleine portie van haar pijn moest voelen.

Maar dat is nu verleden tijd. Ze koestert geen wrok. Ze kan alleen maar medelijden met je hebben dat je haar niet waardeerde zoals dat hoorde.

Nu is ze dankbaar.

Als jij niet in haar leven was geweest, was ze nu niet zo gelukkig. Als jij er niet was geweest, wist ze niet hoe het voelde om diep in de put te zitten en weer tot leven te komen, sterker dan ooit.

Ze had nooit geleerd wat ze kan overleven als je geen deel had uitgemaakt van dat verdrietige hoofdstuk in haar leven.

Maar ze heeft dat hoofdstuk afgesloten met een punt en ze heeft een nieuwe, frisse pagina omgeslagen, klaar om opnieuw geschreven te worden.

In dit hoofdstuk wordt ze niet voor lief genomen, is ze niet verdrietig en wordt er bovendien van haar gehouden. 

Maar er is nog steeds geen excuus voor wat je hebt geflikt.

Het is zo dom dat je een unieke meid bent kwijtgeraakt. Ik weet dat liefde van twee kanten moet komen en dat je daarom denkt dat je gerechtvaardigd bent.

Maar ze was degene die in de juiste richting reed en jij was niet in de buurt, dus probeer het daar alsjeblieft niet op te gooien. Je hebt het verkloot en je moet hier verantwoordelijkheid voor nemen.

Je hebt haar kapotgemaakt. Je hebt haar aan het huilen gemaakt. Je hebt er bijna voor gezorgd dat ze nooit meer iemand zou vertrouwen. Dat kun je iemand niet aandoen, zeker niet een vrouw die onvoorwaardelijk van je hield.

Je moest je alleen minder egoïstisch gedragen. Ze was geen veeleisende meid, ze gaf je altijd ruimte en tijd om alles wat je op je bord had op te lossen.

Alles wat je moest doen was je ogen openen en ruimte voor haar vrij maken. Je zou een geweldig leven hebben gehad.

Op deze manier zal je alleen eindigen, terwijl je denkt aan de sukkel die je bent geweest en dat je jezelf vervloekt dat je haar bij je hebt weggejaagd.

Meiden zoals zij lopen niet zomaar weg. Meiden zoals zij geven zoveel kansen, dat is veel meer dan mannen zoals jij verdienen. Ooit, als je terugblikt, zal je spijt hebben, maar voel je vooral niet rot.

Jullie hadden nooit een kans. Je was slechts een les die ze moest leren. Je was slechts een voorbereiding op het mooie leven dat op haar stond te wachten.

Dat is het leven dat ze nu heeft. En waar ben jij?

Je zit waarschijnlijk alleen thuis met een fles whisky naast je. Nou, is dat niet perfecte karma?

Ooit Zul Je Wensen Dat Je Voor Haar Had Gevochten Toen Je De Kans Nog Had