De vrouw die aan je zijde stond was bijzonder. Dit was de vrouw die jou haar hart gaf, het hart dat ze op de tong droeg, en de vrouw die onvoorwaardelijk van je hield.

De vrouw die bereid was om je onzin te slikken en de vrouw die bereid was om er alles voor te doen om je gelukkig te zien.

Je wist erg goed dat ze nooit veel terug heeft verwacht voor haar offers. Ze wilde slechts je liefde en waardering. Maar zelfs dat kon er niet vanaf.

In plaats van dat je haar behandelde zoals ze verdiende maakte je haar leven tot een hel. En toen ze eindelijk zag dat je niet zou veranderen en toen ze zag dat ze zichzelf kwijt zou raken naast jou, verliet ze je.

Toen ze zich eindelijk realiseerde dat je haar langzaam aan brak, ging ze bij je weg. Toen ze eindelijk zag dat je haar niet verdiende, raakte je haar voorgoed kwijt.

Maar nee, je raakte haar niet zomaar kwijt. Je bent je er misschien niet van bewust, maar je gedrag dreef deze vrouw al een hele tijd bij je weg.

Je bent je er misschien niet van bewust, maar je raakte haar de laatste paar jaar geleidelijk kwijt.

Je raakte haar iedere keer meer kwijt als je haar op de laatste plek zette. Telkens als je haar als tweede keus behandelde, als een plan b en als laatste redmiddel.

Telkens als je haar het idee gaf dat ze je tijd of moeite niet verdiende.

Je raakte haar langzamerhand kwijt door elke situatie waarin je iedereen belangrijker vond dan haar en waarin je haar liet zien dat ze onderaan je prioriteitenlijstje stond.

Ze begon meer afstand te nemen telkens als je haar om de restjes van je liefde en aandacht liet smeken en telkens als ze het gevoel had dat ze jou dwong om haar partner te zijn.

Je realiseert het je misschien niet, maar de waarheid is dat je deze vrouw door de jaren heen het gevoel gad dat ze ongeliefd en ongewild was en dit zijn de laatste gevoelens die iemand ooit zou willen ervaren.

Je dreef haar elke keer bij je weg als je haar aan het huilen maakte. Elke keer dat ze zichzelf in slaap huilde en elke keer dat jij er niet was om haar tranen weg te vegen.

Elke keer dat je niet de moeite nam om haar weer te laten glimlachen.

Weet je al die nachten nog dat je haar hebt laten zitten? Al die momenten dat je de telefoon niet hebt opgepakt en alle nachten dat je haar hebt laten wachten?

Nou, weet je wat? Je raakte haar steeds meer kwijt toen ze in slaap viel, mooi aangekleed en met haar telefoon in haar hand, terwijl ze wanhopig zat te wachten op je belletje.

Je joeg haar weg omdat je haar voor lief nam. Omdat je dacht dat ze wel zijn blijven, hoeveel je haar ook had aangedaan en hoe je haar ook behandelde.

Je raakte haar elke keer kwijt toen je met haar probeerde te sollen. Elke keer dat je misbruik maakte van de liefde die ze voor je voelde en elke keer dat je haar kwetsbare hart gebruikte.

Je raakte haar elke keer kwijt toen je een of andere vrouw boven haar verkoos. Elke keer dat je ervoor zorgde dat ze zichzelf met al die andere vrouwen om je heen ging vergelijken en ze met deze vrouwen moest concurreren.

Elke keer dat je haar niet het plekje gaf dat ze verdiende.

Je dreef haar elke keer weg toen je niet trouw was. Elke keer dat ze je snapte als je andere vrouwen appte en elke keer dat ze je je ontrouw vergaf.

Je bent haar kwijtgeraakt omdat je je niet aan haar wilde binden. Omdat je weigerde om een label op je relatie te plakken en omdat je deed alsof je emotioneel gebroken was, terwijl je gewoon een klootzak was.

Je bent haar kwijtgeraakt omdat je haar het gevoel gaf dat ze niet goed genoeg was. Omdat je haar onzeker hebt gemaakt in plaats van dat je haar zelfvertrouwen een boost hebt gegeven.

Omdat je haar zwakte was in plaats van haar kracht. Omdat je haar kwetsbare kanten hebt gebruikt in plaats van dat je dat hebt beschermd.

Je bent haar kwijtgeraakt omdat haar hebt voorgelogen. Omdat je hebt gelogen dat je gewoon tijd had om je zaken op orde te krijgen, heb je haar dusdanig gemanipuleerd dat ze het idee kreeg dat zij de enige vrouw in je leven was en dat het uiteindelijk helemaal goed zou komen tussen jullie.

Ze is vertrokken omdat je allemaal loze beloftes hebt gedaan dat je zou veranderen en dat je haar zou gaan behandelen zoals ze verdiende.

Je dreef haar weg omdat je nooit zover was om een compromis met haar te sluiten of haar tegemoet te komen. Omdat je haar behoeftes nooit in acht hebt genomen en omdat je je altijd als een egoïstische zak gedroeg die altijd alleen zichzelf belangrijk vond.

De waarheid is dat deze vrouw het zat is geworden om achter je aan te gaan en om te wachten tot je eindelijk veranderd was. Ze was het zat om offers te brengen en moeite te doen.

Ze was het beu om zichzelf volledig aan jou te geven terwijl ze daar niets voor terugkreeg. 

De waarheid is dat je haar elke keer langzamerhand kwijt begon te raken toen je haar hart brak.

Dit Is Hoe Je De Vrouw Bent Kwijtgeraakt Die Koste Wat Kost Van Je Hield