Mensen met deze 12 gedragingen kunnen je uitgeput laten voelen

Sommige mensen zorgen ervoor dat je je moe voelt, zelfs na een kort praatje. Hun gewoontes kunnen stilletjes je humeur, je tijd en je zelfvertrouwen ondermijnen.

Als je deze patronen herkent, kun je je rust bewaren en zelf bepalen hoeveel energie je wilt delen. Lees verder om te zien welke gedragingen de grootste waarschuwingssignalen zijn.

1. Voortdurende negativiteit

Is het je ooit opgevallen hoe een zonnige middag ineens somber kan aanvoelen na een gesprek met bepaalde mensen?

Sommige mensen zien overal een donkere kant, zelfs als er een zilveren randje is.

Het is te warm, het werk is vreselijk en het eten is nooit goed.

Als je zoveel geklaag om je heen hebt, is dat net alsof je een rugzak vol stenen draagt.

Elke klaagzang maakt de rugzak zwaarder, en al snel zakt je eigen humeur ook in.

Probeer het gesprek op oplossingen te richten, bijvoorbeeld door te vragen wat er op een kleine manier zou kunnen helpen.

Als er niets verandert, maak je bezoekjes dan wat korter en vul je dag met mensen die je een goed gevoel geven.

Je mag je goede humeur best beschermen.

2. Alles draait om henzelf

Stel je een gesprek voor als een potje overgooien waarbij maar één persoon de bal gooit.

Je vertelt iets over je week, en op de een of andere manier verandert dat in een lang verhaal over hun week.

Voor je het weet, heb je bijna niets gezegd.

Na verloop van tijd krijg je daardoor het gevoel dat je onzichtbaar en onbelangrijk bent.

Goede vriendschappen werken als een wip: beide kanten komen om de beurt hoog boven de grond.

Je kunt voorzichtig zeggen: “Ik zou mijn verhaal graag afmaken”, en kijken hoe ze reageren.

Als ze steeds de aandacht naar zich toe blijven trekken, bewaar je grote nieuws dan voor mensen die echt naar je luisteren en om je geven.

3. Je grenzen negeren

Een ‘nee’ hoort het einde van een zin te zijn, niet het begin van een discussie.

Toch blijven sommige mensen aandringen, sturen ze steeds weer een berichtje of komen ze langs terwijl je om ruimte hebt gevraagd.

Deze gewoonte geeft de indruk dat jouw grenzen er niet toe doen.

Dat kan ervoor zorgen dat je uitgeput raakt van het voortdurend verdedigen van je eigen tijd.

Probeer je antwoorden kort en rustig te houden, bijvoorbeeld: “Ik kan er niet bij zijn, maar bedankt voor het vragen.” Je bent geen lange uitleg verschuldigd.

Door jezelf vriendelijk te herhalen en standvastig te blijven, laat je anderen weten wat je wel accepteert, en dat bespaart je energie.

4. Altijd drama veroorzaken

Sommige mensen lijken een onweerswolk met zich mee te dragen die hen van de ene crisis naar de andere volgt.

De ene week is het ruzie met een buurman, de volgende week een enorme ruzie met een neef.

Op de een of andere manier zit de rest er altijd bij betrokken.

Als je in deze verhalen wordt meegesleurd, voelt het alsof je vastzit in een achtbaan waarvoor je nooit een kaartje hebt gekocht.

Je hart gaat tekeer en je rust verdwijnt.

Blijf nieuwsgierig maar neutraal, en kies geen partij.

Zeggen: “Dat klinkt lastig” is genoeg.

Trek je terug als de chaos toeneemt, zodat je je rust veilig in eigen handen houdt.

5. Je een schuldgevoel aanpraten

“Na alles wat ik voor je heb gedaan…” Er zijn maar weinig zinnen die je maag zo snel doen samentrekken als deze.

Mensen die je een schuldgevoel aanpraten, maken van een simpel ‘nee’ het bewijs dat je egoïstisch bent.

Het probleem is dat schuldgevoel zwaar weegt, en het kan je ertoe aanzetten om ja te zeggen terwijl je eigenlijk nee bedoelt. Dan bouwt zich op de achtergrond langzaam wrok op.

Onthoud dat om iemand geven niet betekent dat je aan elk verzoek moet voldoen.

Neem even de tijd voordat je antwoordt, en vraag jezelf af of het verzoek redelijk is.

Je kunt aardig zijn en toch nee zeggen, en echte vrienden zullen leren die keuze te respecteren.

6. Nemen zonder te geven

Denk aan een bron waar mensen steeds uit putten, maar die nooit weer wordt bijgevuld.

Uiteindelijk raakt hij leeg.

Dat is wat er gebeurt als je altijd een lift geeft, advies of troost biedt en er niets voor terugkrijgt.

Deze mensen zeggen misschien wel dankjewel, maar hun gedrag verandert niet.

Als jij hulp nodig hebt, hebben ze het ineens te druk of zijn ze moeilijk te bereiken.

Kijk eens naar je relaties en tel wie er echt voor je klaarstaat.

De balans hoeft niet perfect te zijn, maar er moet wel een balans zijn.

Vraag eens om een klein gunstje en kijk wat er gebeurt.

Uit de reactie kun je veel afleiden over waar je je tijd het beste aan kunt besteden.

7. Voortdurend op zoek naar bevestiging

“Denk je dat ik het goed heb gedaan?

Weet je het zeker?

Echt zeker?” Eén keer antwoorden is al aardig.

Twintig keer per week antwoorden is uitputtend.

Mensen die eindeloos troost nodig hebben, voelen zich van binnen vaak heel ongerust.

Je woorden kunnen ze misschien even kalmeren, maar de twijfel komt snel weer terug, net als een lekke emmer die nooit vol blijft.

Je kunt warmte bieden en toch grenzen stellen.

Probeer eens te zeggen: „Ik heb al gezegd wat ik ervan vind, en ik geloof in je.” Door ze aan te moedigen om hulp te zoeken bij een hulpverlener of om zelfvertrouwen op te bouwen, kun je jullie allebei helpen.

Je bent een vriend, geen onuitputtelijke bron van geruststelling.

8. Je gevoelens afdoen als onbelangrijk

“Je bent te gevoelig.” Als je dat hoort nadat je je hart hebt gelucht, voelt dat alsof er een deur voor je neus dichtslaat.

Je gevoelens waren echt, en nu vraag je je af of ze misschien belachelijk waren.

Als je iemands emoties afdoet, leer je diegene om zijn mond te houden.

Na verloop van tijd ga je misschien helemaal niets persoonlijks meer delen.

Hier is een nuttige waarheid: over gevoelens wordt niet gestemd.

Je hebt geen toestemming nodig om je gekwetst, bezorgd of van streek te voelen.

Kies ervoor om je hart te luchten bij mensen die zeggen: „Dat snap ik wel.“ Vertrouw op je eigen reacties en houd afstand van iedereen die je ervaringen steeds weer bagatelliseert.

9. Iedereen de schuld geven

Volgens sommige mensen is hun leven een film waarin alle anderen de slechterik spelen.

De baas was oneerlijk, die vriend was onbeleefd en het verkeer had het op hen gemunt.

Hiernaar luisteren kan vermoeiend zijn, want er verandert nooit iets.

Zonder verantwoordelijkheid is er geen leerproces, en blijven dezelfde problemen steeds weer terugkomen.

Let erop of je het gevoel krijgt dat het ook aan jou ligt.

Dat is een teken dat je even een stapje terug moet doen.

Je kunt vriendelijk blijven en zeggen: “Wat zou je de volgende keer anders kunnen doen?” Als ze niet naar zichzelf willen kijken, onthoud dan dat je geen probleem kunt oplossen waarvan ze niet willen toegeven dat het bestaat.

10. Te kritisch zijn

Een compliment dat eindigt met ‘maar’ is zelden een compliment. ‘Leuk kapsel, je gezicht ziet er hierdoor minder rond uit.’ Dit soort opmerkingen blijven nog lang na het uitspreken pijn doen.

Als je voortdurend wordt beoordeeld, ga je twijfelen aan je kleding, je keuzes en zelfs je dromen.

Je gaat jezelf zien door hun kritische blik in plaats van door je eigen ogen.

Vraag eens: „Was dat bedoeld om me te helpen?” Soms zorgt die vraag alleen al ervoor dat mensen even stilstaan.

Omring jezelf met mensen die je aanmoedigen, en onthoud dat de mening van iemand anders niet meer is dan dat.

Het zegt niets over wie jij bent.

11. Emotionele manipulatie gebruiken

Stilte kan luider zijn dan geschreeuw.

Sommige mensen zeggen dagenlang geen woord om je te straffen, of ze overladen je alleen met complimenten als ze iets van je willen.

Anderen spelen het slachtoffer, zodat je je schuldig voelt als je ook maar iets over een probleem zegt.

Deze trucs werken als onzichtbare touwtjes die je naar hun kant trekken.

Leren dat patroon te herkennen is je eerste hulpmiddel.

Vraag jezelf af: „Voel ik me onder druk gezet of bang?” Duidelijke, rustige communicatie helpt, net als steun van vrienden die je vertrouwt of een hulpverlener.

Gezonde liefde heeft nooit dreigementen of spelletjes nodig om je dichtbij te houden.

12. Jou verantwoordelijk maken voor hun emoties

Op eierschalen lopen is een vermoeiende manier van leven.

Sommige mensen doen alsof het jouw taak is om ervoor te zorgen dat ze blijven glimlachen, kalm blijven en nooit van streek raken.

Als hun humeur zakt, doe je er alles aan om het weer goed te maken.

Dat legt een enorme druk op je schouders.

Je gaat je woorden en daden afstemmen op hun reacties, in plaats van op je eigen behoeften.

Hier is een bevrijdend idee: je kunt om iemand geven zonder zijn of haar gevoelens te sturen.

Bied troost aan, en laat de rest dan aan hen over.

Volwassenen zijn verantwoordelijk voor hun eigen emoties.

Als je dit op een zachte manier in praktijk brengt, krijg je je energie en je gemoedsrust terug.