Mannen kiezen bij vreemdgaan niet voor beter, maar voor makkelijker

Je staat voor de spiegel. Je ogen scannen elk detail van je gezicht, elke lijn, elke ronding van je lichaam. Misschien schittert de foto nog op het scherm van je mobiele telefoon. De foto van haar.

De “ander”. Je hart klopt niet meer, het strompelt alleen nog maar, zwaar en onregelmatig, alsof het vergeten is hoe het moet kloppen. Vragen bonzen tegen je slapen, maar één is luider dan alle andere: Wat heeft zij dat ik niet heb?

 

We hebben de neiging om onszelf deze vraag steeds opnieuw te stellen. Onze logica, gevormd door concurrentie en permanente zelfoptimalisatie, fluistert ons een wreed antwoord toe: zij moet mooier zijn. Slimmer. Spannender. Jonger. Beter in bed. Gewoon… beter.

Maar de werkelijkheid is meestal heel anders.

Kijk nog eens naar het plaatje – deze keer zonder de sluier van je eigen onzekerheid. Vrouwen die bedrogen zijn, kijken vaak verward naar de affaire van hun partner. Ze zien geen supermodellen. Ze zien geen Nobelprijswinnaars.

Ze zien middelmatigheid. In veel gevallen zien ze iemand die objectief gezien “minder” te bieden heeft dan zij. Minder diepgang, minder gedeelde geschiedenis, minder begrip van de complexe persoon die ze zijn.

Dus waarom? Waarom alles wat je hebt opgebouwd op het spel zetten voor iemand die ogenschijnlijk geen “upgrade” is?

Het antwoord is even pijnlijk als banaal: Hij was niet op zoek naar kwaliteit. Hij was op zoek naar de weg van de minste weerstand. Hij wilde niet iemand die beter was. Hij wilde iemand die gemakkelijker was.

De illusie van perfectie door onvolledigheid

Perfectie bestaat alleen op afstand. Echte intimiteit, het soort nabijheid dat met de jaren groeit, houdt ons een spiegel voor. Je kent hem. Je kent zijn sterke punten, maar ook zijn zwakke punten. Je weet wanneer hij onzeker is, zelfs wanneer hij luidruchtig wordt.

Je herinnert hem aan zijn verantwoordelijkheden, aan zijn beloften, aan de man die hij wilde zijn. Dat is liefde. Maar voor iemand die met zichzelf overhoop ligt, voelt deze liefde vaak niet als een knuffel, maar als een schijnwerper in een verhoorkamer.

Ze kunnen zich niet voor je verstoppen. Je eist – vaak onbewust – dat hij groeit. Dat hij aanwezig is. Dat hij een vader, partner, vriend en volwassene is. Een echte relatie is de marathon van het leven. Het vereist uithoudingsvermogen.

Jij, aan de andere kant? Zij is de sprint.

Er is geen verhaal bij haar. Ze weet niet dat hij snurkt, dat hij bang is om te falen op zijn werk of dat hij zijn moeder niet vaak genoeg belt. In haar ogen is hij gewoon de overwinnende held.

Als hij bij haar is, hoeft hij niet de man te zijn die het vuilnis buiten zet of moeilijke gesprekken voert over financiën. Hij kan een rol spelen.

In deze context betekent lichtheid de afwezigheid van realiteit.

De allure van de lage hindernis

Stel je voor dat je uitgeput bent. Je hebt een zware dag achter de rug en voelt je ontoereikend en klein.

Er staat thuis een voedingswaardevol 5-gangenmenu op je te wachten, maar dat moet eerst gekookt worden – samen met iemand die van je verwacht dat je meedoet aan het gesprek en je ingrediënten goed hakt. Of je gaat naar een foodtruck waar ze je meteen iets vets en zouts overhandigen en naar je lachen omdat je er bent en betaalt.

Hij heeft gekozen voor de afhaalmaaltijd. Niet omdat het eten daar beter smaakt of gezonder is. Maar omdat hij niets hoeft te doen om vol te zitten.

Partners die deze weg kiezen, lijden vaak aan een kwetsbaar gevoel van eigenwaarde, dat ze paradoxaal genoeg proberen op te lappen met geruststelling van buitenaf. Een vrouw die “lichter” is, stelt minder eisen.

Ze eist geen emotionele volwassenheid omdat de relatie (of affaire) niet ontworpen is om diepgaand te zijn. Ze is vaak “makkelijk” omdat ze beschikbaar is en hem bewondert zonder de voetnoten van zijn karakter te lezen.

Jouw waarde als partner wordt ook afgemeten aan het feit dat je normen hebt. Dat je grenzen stelt. Dat je een partnerschap op ooghoogte wilt.

Voor een man die emotioneel lui is of bang voor zijn eigen ontoereikendheid, zijn deze normen als hoge muren. De “ander” heeft vaak geen muren. De deur staat wagenwijd open. Hij gaat er doorheen, niet omdat de kamer erachter mooier is, maar omdat hij niet hoefde te kloppen.

De biochemie van ontsnappen: Waarom het nieuwe wint

Helaas zijn onze hersenen verraders als het gaat om geluk op de lange termijn. Zaken misleiden het beloningssysteem. Nieuwe stimuli veroorzaken een dopaminevrijlating die wordt aangezien voor verliefdheid, maar eigenlijk gewoon opwinding is.

Deze opwinding heeft niets te maken met de kwaliteit van de nieuwe persoon, maar alleen met zijn nieuwheid. Het onbekende is aanlokkelijk omdat het nog niet heeft teleurgesteld.

Op dit moment vergelijkt je partner vrouw A niet met vrouw B. Hij vergelijkt de toestand van “verantwoordelijkheid en dagelijks leven” met de toestand van “fantasie en ego-push”.

Psychologische studies geven herhaaldelijk aan dat mannen in affaires zelden op zoek zijn naar intellectuele of esthetische verbetering. Ze zijn op zoek naar een breuk met zichzelf.

Voor een paar uur willen ze niet de man zijn die verplichtingen heeft, maar de man die begeerd wordt zonder vragen te hoeven beantwoorden. De “lichtere” dient als een spiegel die alleen de chocoladekant laat zien. Jij bent de spiegel die alles laat zien.

Echte intimiteit is uitputtend omdat het eerlijkheid vereist. Degenen die deze inspanning uit de weg gaan, zoeken het makkelijke en verkopen het zichzelf als passie.

Het ontbrekende stukje van de puzzel ben jijzelf

Vrouwen die bedrogen worden, zoeken bijna obsessief naar de fout bij zichzelf. Zeurde ik te veel? Was ik niet aantrekkelijk genoeg meer? Heb ik mezelf te veel laten gaan?

Stop daarmee. Op dit moment.

Deze gedachten zijn vergif en ze zijn gebaseerd op een verkeerde aanname. Je neemt aan dat zijn beslissing rationeel was, gebaseerd op een vergelijking van twee vrouwen. Zijn beslissing was echter egocentrisch, gebaseerd op het vermijden van inspanning.

Hij koos niet tegen jou omdat je gebrekkig bent. Hij koos voor de korte termijn sensatie omdat hij niet in staat was om het lange termijn geluk (en het werk dat daarbij komt kijken) onder ogen te zien.

Hij voelt zich geweldig in een affaire met een “gemakkelijker” persoon. Hij hoeft niet bang te zijn voor kritiek omdat hij nieuw en opwindend is in de affaire. Hij krijgt applaus voor prestaties die hij niet eens heeft geleverd.

Het is een theatervoorstelling waarin hij de hoofdrol speelt en zelf het script schrijft, zonder gecorrigeerd te worden door de realiteit van alledag.

Lafheid vermomt zich vaak als een nieuwe lente. Hij rent er niet naartoe, hij rent weg van de volwassenheid.

De dynamiek van de “fan” vs. de “partner”

Laten we onderscheid maken tussen twee rollen: De fan en de partner. Jij bent de partner. Je zit in het teammanagement. Je zorgt ervoor dat het bedrijf goed loopt. Je ziet de problemen, je zoekt naar oplossingen. Soms is dat niet sexy. Soms is het vermoeiend.

De “ander” is de fan. Zij staat op de eerste rij en juicht. Ze ziet alleen het glimmende podiumpersonage. Natuurlijk voelt een man wiens ego is gebarsten zich aangetrokken tot de fan. Een fan stelt geen vragen. Een fan aanbidt.

Maar hier ligt het cruciale punt dat je kan helpen de pijn te categoriseren: Een fan kent het idool niet echt. De bewondering is oppervlakkig.

De liefde van een partner daarentegen, die blijft en liefheeft ondanks dat hij al zijn fouten kent – dat is de ware, diepe valuta van het leven. Hij verruilde goud voor glinsterend plastic alleen maar omdat plastic gemakkelijker te dragen was.

Deze ruil zegt niets over de waarde van het goud. Het zegt alleen dat hij te zwak was om het gewicht van wat waardevol was te tillen.

Wanneer “eenvoudig” plotseling zwaar wordt

Laten we eens in de toekomst kijken, naar wat er zal gebeuren als de mist van de affaire optrekt.

Zodra de nieuwigheid wegebt, blijft de realiteit over. Als hij daadwerkelijk voor de “makkelijkere” optie kiest en een relatie met haar aangaat, gebeurt er iets onvermijdelijks: ze houdt op de affaire te zijn. Ze wordt een partner. Plotseling is daar ook het leven van alledag. Er zijn ook verwachtingen.

En dan? Dan realiseert hij zich dat ze misschien niet het gevoel voor humor heeft dat jij hebt. Dat ze niet de veerkracht heeft die jullie samen hebben opgebouwd. Dat ze hem niet begrijpt zoals jij dat zou kunnen zonder een woord te zeggen. Het “makkelijke” wordt ineens moeilijk omdat het een fundament mist.

Statistisch gezien hebben relaties die ontstaan uit affaires een extreem lage overlevingskans. De basis was niet respect of gedeelde waarden, maar ontsnapping en fantasie. Zodra de fantasie een dieptepunt bereikt, versplintert ze.

Hij zal zich realiseren dat hij je niet heeft ingeruild voor een betere versie, maar voor een lege huls die hij heeft gevuld met zijn eigen projecties.

De pijnlijke bevestiging

Toch is het besef pijnlijk. Weten dat je “te veel moeite” deed, alleen maar omdat je een echt, driedimensionaal persoon met behoeften bent, doet pijn.

Voel deze pijn, maar laat het je identiteit niet herschrijven.

Je mag complex zijn. Je mag veeleisend zijn. Je mag “zwaar” zijn in de zin van gewichtig, betekenisvol en diep. Een diamant is hard en onverzettelijk – dat maakt hem waardevol. Een stuk krijt is licht en zacht – maar het brokkelt af bij de minste druk.

Zijn valsspelen was een poging om aan de druk van het leven te ontsnappen. Hij wilde spelen terwijl jij aan het bouwen was.

Het kan je helpen om te denken dat zijn keuze een faillietverklaring was van zijn eigen volwassenheid. Misschien voelde hij zich minderwaardig aan jou. Ja, dat klinkt absurd als je je nu zo klein voelt. Maar mannen bedriegen vaak “naar beneden” – emotioneel, intellectueel of qua levensvaardigheden – om zichzelf weer “on top” te voelen.

Naast een sterke vrouw voelen onzekere mannen zich vaak zwak. Ze voelen zich sterk naast een vrouw die minder veeleisend en minder deskundig is.

Herdefinieer je spiegelbeeld

Ga terug naar het moment voor de spiegel. Kijk naar jezelf.

Elke rimpel vertelt over een lach of een zorg die jullie deelden. Je ogen hebben dingen gezien die hij nu onderdrukt. Je lichaam heeft misschien leven gegeven of lasten gedragen waar hij nu voor wegloopt.

Vergelijk jezelf niet met de “lichtheid” van anderen. Lichtheid is goedkoop om te hebben. Diepte moet je verdienen.

Zijn verraad heeft je laten zien dat hij op dit moment niet in staat is om diepte te waarderen of te behouden. Dat is zijn verlies, hoe afgezaagd dat ook mag klinken. Jij bent de prijs die hij niet meer kon of wilde betalen omdat hij integer was.

We moeten ophouden te geloven dat we “lichter” moeten worden om geliefd te worden. We hoeven niet minder te eisen, stiller te zijn of ons dommer te gedragen om een man zich geweldig te laten voelen.

Ware liefde, het soort liefde dat blijft bestaan, zoekt niet naar het gemakkelijke. Het zoekt het echte. Ze zoekt iemand die stevig staat in de stormen van het leven en niet bij de eerste de beste windvlaag naar een hut van stro rent omdat het stenen huis te moeilijk leek om te bouwen.

Realiseer je dat hij niet wegging omdat er daarbuiten iets beters op hem wachtte. Hij ging weg omdat hij zelf niet “goed genoeg” was om te behouden wat hij hier had: een echte uitdaging, een echt leven, een echte liefde.

Laat het beeld van de ander op je mobiele telefoon vervagen. Ze is slechts een figurant in zijn drama van zelfontwijking. Jij, aan de andere kant, bent de hoofdrolspeler van je eigen leven.

En in jouw verhaal telt inhoud zwaarder dan schijn. Je bent niet vervangen. Je bent gewoon losgelaten door iemand die het gewicht van goud niet kon dragen.

Haal diep adem. Jij bent genoeg. Je bent meer dan genoeg. En dat was te veel voor hem. Dat is niet jouw schuld. Het is zijn tragedie.