Iedereen begint zich altijd zorgen te maken als je een bepaalde tijd single bent. “Wanneer gaan ze weer daten?” “Is het niet eenzaam zonder partner?” “Willen ze echt eeuwig single blijven?” Deze vragen kunnen psychisch en emotioneel aan je gaan vreten; je zou echter het idee van alleen achterblijven je niet doodsbang moeten laten maken. 

Soms is alleen zijn beter dan genoegen nemen met minder dan je verdient. We houden aan dingen vast omdat loslaten moeilijk kan zijn. We zien dingen door de vingers waar we onze vrienden niet doorheen zouden laten gaan omdat we niet alleen willen eindigen of met het bijbehorende stigma om willen gaan. Maar weet je wat?

De werkelijkheid is dat ik misschien alleen zal eindigen en weet je, dat is gewoon oké.

Een partner hebben verandert mijn normen en waarden niet en het bepaalt mijn leven niet. Alleen omdat ik niemand heb betekent dit niet dat ik niet gelukkig ben. Ik word omringd door een sterke vriendengroep, familieleden die me steunen en een carrière die ik leuk vind.

Ik ben niet op zoek naar een scharrel of ‘Netflix en chill’ en links en rechts swipen is oké, maar het is niet echt mijn ding. Ik veroordeel niemand op basis van hun keuzes, maar ik zou niet mee moeten hoeven doen aan dingen die cultureel verplicht zijn voor mijn generatie. Als het voor jou werkt dan ben ik echt blij voor je, maar het hoort niet bij mij.

Ik begin mijn manier van denken wat betreft relaties en hoe een gelukkig leven eruitziet opnieuw aan te passen. Ik focus me op mezelf om echt te evalueren wat me gelukkig maakt. Ik wil een beter mens zijn; ik wil gelukkig zijn, maar niet oppervlakkig gelukkig. Ik wil me focussen op het groeien, reizen en het genieten van fantastische gebeurtenissen zonder dat ik me zorgen hoef te maken om het vinden van de ware.

Misschien ontmoet ik in de toekomst iemand en wakkeren ze iets aan in mijn ziel. Misschien bestaat dat sprookje, ik zeg niet dat ik dat volledig uitsluit. Als het gebeurt zal ik er helder mee bezig kunnen zijn. Ik heb dan geleerd om van mezelf te houden, om te weten wat ik wil en waaraan ik behoefte heb in dit leven. Ik zal sterke banden met familie en vrienden hebben.

Ik heb geen genoegen genomen met minder dan ik verdien.

Als het niet gebeurt zal ik ook niet verslagen zijn. Misschien staat het gewoon niet in de sterren. Ik eindig misschien met een aantal honden of katten, maar dat maakt me geen gek mens. Uiteindelijk zal ik zonder spijtgevoelens een voldaan leven hebben geleid.

De enige aan wie ik me uiteindelijk hoef te verantwoorden ben ik zelf, het is echt zo simpel. Er zijn zoveel andere dingen die zoveel erger zijn dan alleen wonen. Ik weiger om te doen alsof ik gefaald heb. Ik ben geen mislukkeling, ik ben briljant en ik zal een geweldig leven blijven leiden, wat er ook op mijn pad komt.

Ik weet niet, misschien eindig ik alleen, maar weet je… misschien is dat oké.

Misschien Eindig Ik Alleen (En Misschien Is Dat Oké)