Skip to Content

Beste Therapeut: Ik Kan Eindelijk Praten Over Wat Hij Me Heeft Aangedaan

Beste Therapeut: Ik Kan Eindelijk Praten Over Wat Hij Me Heeft Aangedaan

Beste therapeut,

Ik weet dat het lang geleden is dat ik je gesproken heb, maar hier ben ik dan. Eindelijk kan ik over mijn misbruik praten. Ik heb het zo lang volgehouden dat het lijkt alsof het nooit is gebeurd. Je weet hoe ik de neiging heb om die beledigende herinneringen buiten te sluiten en mijn gevoelens te onderdrukken. Ook deze keer is het niet anders.

Ik moest dieper graven dan ik had verwacht, maar nu komt alles naar boven. Ik voel de tranen over mijn wangen lopen terwijl ik schrijf. Is dat normaal?

Hoe moet ik nu reageren als alles zich een weg naar buiten baant? Ik heb het gevoel dat aan het verdrinken ben en ik geen reddingsvest heb. Ik heb geen anker om me te helpen terwijl de storm voorbij trekt. Wat moet ik doen? Waarom gaat die brok in mijn keel niet weg?

Ik denk dat ik in een plas met tranen zal staan zoals Alice in Wonderland als deze over mijn gezicht blijven stromen. Maar ze zullen me niet redden. Ze zullen mijn straf zijn omdat ik mijn emoties de overhand heb laten krijgen. En dat beangstigt me.

Beste therapeut, ik ben helemaal verzonken in mijn eigen gedachten.

Beste Therapeut Ik Kan Eindelijk Praten Over Wat Hij Me Heeft Aangedaan

Ik probeer alles wat in mijn hoofd opkomt te rationaliseren, maar ik faal. Ik weet niet eens of deze mislukkingen uiteindelijk zullen leiden tot dat licht aan het einde van de tunnel.

Het doet pijn om te denken aan alles wat er is gebeurd. Het is waanzinnig pijnlijk en als ik deze herinneringen ophaal, voelt het alsof ik er weer ben. Ik wil hiervan weglopen, maar je hebt me gezegd sterk te zijn.

Je hebt me verteld dat ik mijn angsten onder ogen moet zien, want alleen dan zal ik weer van mezelf kunnen houden.

Ik weet dat het niet mijn schuld is, maar ik kan het gevoel niet van me afzetten dat ik iets had kunnen doen voordat het allemaal bergafwaarts ging. Hoe heb ik al die rode vlaggen niet opgemerkt? Ben ik kleurenblind?

Hoe liet hij me geloven dat hij een engel was? De grote ironie, hij is één – Lucifer, de gevallen engel, de heerser van de hel.

Ik weet dat dit misschien klinkt alsof ik probeer te rechtvaardigen wat hij deed, maar is hij niet de beste in het martelen van mensen? Hoort dat niet bij zijn functieomschrijving?

Ik zal nooit begrijpen waar hij kracht uit putte. Misschien door de marteling zelf? Van de pijn en de verschrikkingen die hij anderen heeft aangedaan?

Hoe kan ik nu genezen?

Beste Therapeut Ik Kan Eindelijk Praten Over Wat Hij Me Heeft Aangedaan

Telt dit opschrijven als de eerste stap naar mijn oude zelf? Beste therapeut, ik hoop dat het bloeden op deze pagina’s een soort van acceptatie is.

Ik geef toe, hij heeft me veranderd en mijn leven op zijn kop gezet. Op een gegeven moment probeerde ik hem denk ik te vertragen. Maar ik weet niet of ik niet wilde dat hij mijn leven zou herschikken volgens zijn behoeften, of dat ik hem gewoon nodig had om te blijven.

Alleen zijn, zonder hem, is het engste wat ik ooit heb moeten doen. Hoewel het hartverscheurend was om bij hem te blijven, heb ik ervoor gekozen. Mijn comfortzone deed me pijn, maar voor de langste tijd was ik niet klaar om het op te geven.

Een giftige relatie is niet wat ik wilde in mijn leven, maar daar was ik.

Spreek nooit slecht over iemand, want je weet niet wat diegene doormaakt. Ik kan nauwelijks accepteren dat ik zo’n slechte ervaring moest doormaken om de betekenis van dat gezegde echt te begrijpen.

Is het normaal dat ik mijn excuses wil aanbieden aan elke misbruikte vrouw?

Beste Therapeut Ik Kan Eindelijk Praten Over Wat Hij Me Heeft Aangedaan

Ik wil haar mijn excuses aanbieden voor de misbruiker, en ik wil dat ze zichzelf vergeeft dat ze niet sterk genoeg was om te vertrekken.

Ik wil elke vrouw die in een vreselijke relatie is gebleven om vergeving vragen voor het bekritiseren van hen terwijl ik beter had moeten weten. Nu weet ik hoe het voelt.

Er komt een onaangename hitte aan. Het verstikt me en ik kan niet op adem komen. Mijn hart begint te bonzen en mijn handpalmen beginnen te zweten. Waarom is dit ongemak eigenlijk comfortabel? Is dit wie ik al die tijd was?

Het lijkt alsof paniekaanvallen nu mijn nieuwe normale toestand zijn. Hoe jammer is dit?

Beste therapeut, ik heb het gevoel dat er niets goeds in mij over is. Zoals elke druppel goedheid die ik had, is uitgelekt. Ben ik zelfs een goed mens?

De gedachte dat ik gebroken ben is beangstigend! Hoe moet ik mijn verbrijzelde stukken verzamelen als ik niet zeker weet hoe ik ze in elkaar moet zetten? Ik was dol op puzzels toen ik jonger was – moet ik mijn stukjes als zodanig behandelen?

Zal ik ooit iemand vinden die van me zal houden zoals ik ben, met al deze gebroken stukjes aan elkaar gelijmd? Hoe ga ik weer van mezelf houden?

Ik herinner me wat je me vertelde: ik moet voor mezelf vechten en vastberaden zijn. Ik weet dat ik nooit meer terug zou moeten naar die koude put waar hij me in gooide, maar het is moeilijk om op te springen en uit die duisternis te komen. Mijn benen zijn niet sterk genoeg, maar ik sta.

Beste therapeut, ik beloof dat ik niet langer mijn waarde in gevaar zal brengen en dat ik alles zal doen om mezelf te beschermen.

PinFlight Image

Proberen Te Daten Met PTSS: 7 Verschrikkelijke Dingen Die Je Kunt Ervaren

Thursday 28th of July 2022

[…] Flashbacks zijn extreem gevaarlijk. Je kunt ze ervaren wanneer je het het minst verwacht, waardoor angst of paniekaanvallen ontstaan. Je kunt rillen bij de eerste beat van een specifiek nummer dat op de achtergrond speelde terwijl je werd mishandeld. […]

Ik Hoop Dat Je Ooit Zult Begrijpen Wat Je Me Allemaal Hebt Aangedaan

Tuesday 5th of July 2022

[…] probeer je te vertellen dat de pijn die je me allemaal hebt aangedaan de meest intense emotie was die ik ooit in mijn leven heb […]